۱۳۹۰ مرداد ۸, شنبه

توهم مرزبندی بین خیر و شر

 مردمان گناه و ثواب (خوبی و بدی) را امری مطلق می دانند. گناه، گناه است و ثواب، ثواب! لیکن شمس گناه و ثواب را، امری "نسبی" و دارای ارزشی مشروط و اعتباری می شناسد.

"جهان" برخلاف پندار بسیاری از مردمان، به خودی خود نه "خیر" است و نه "شر" . بلکه بشر خود معیار این سنجش است. اوست که تعیین ارزش می کند ، و هم اوست که دنیا را پلید و زشت، یا زیبا و ستوده می بیند. بشر، انسان والا و کامل از نظر شمس، خود، آفریننده و در عین حال خود، واژگونگر ارزش ها و اعتبارهاست !

برگرفته از :
خط سوم - دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر